Η δυνατότητα επιλογή της μουσουλμανικής μειονότητας να επιλέξουν μεταξύ της εφαρμογής του Αστικού Κώδικα και της Σαρία, δημιούργησε αντιπαραθέσεις μετά την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Διευκρινίζεται ότι Σαρία ή Ισλαμικός νόμος είναι ο ισλαμικός θρησκευτικός κώδικας διαβίωσης. Είναι εμπνευσμένη από το Κοράνιο και χρησιμοποιείται ως αναφορά στον ισλαμικό τρόπο ζωής γενικότερα, αλλά και στο ισλαμικό δίκαιο.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε πρόσφατα ομόφωνα για το παλαιό νομοθετικό ότι με την υποχρεωτική εφαρμογή του ισλαμικού θρησκευτικού νόμου (Σαρία) «υπήρξε παραβίαση του άρθρου 14 (απαγόρευση των διακρίσεων) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, σε συνδυασμό με το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου αριθμ. 1 (προστασία της ιδιοκτησίας).

Ακόμη, αναφέρει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ότι η Ελλάδα ήταν, την περίοδο εκείνη, η μόνη χώρα στην Ευρώπη που εφήρμοζε υποχρεωτικά το δίκαιο της Σαρία σε ορισμένους πολίτες, ενάντια στις επιθυμείς τους. «Αυτό, είναι ιδιαίτερα προβληματικό, διότι η εφαρμογή του νόμου της Σαρία οδήγησε σε μια κατάσταση επιζήμια για τα ατομικά δικαιώματα μιας χήρας που είχε κληρονομήσει την περιουσία του συζύγου της σύμφωνα με τους κανόνες του Αστικού Δικαίου» προσθέτει το δικαστήριο.

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Το δικαίωμα των ανθρώπων που ανήκουν στη μειονότητα της Θράκης να υπάγονται στα κοινά δικαστήρια και τον Αστικό Κώδικα επιβεβαίωσε με πανηγυρικό τρόπο, και κυρίως ομόφωνα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση Molla Sali κατά Ελλάδας για το ζήτημα της επιβολή της Σαρία, καταδικάζοντας την Ελλάδα για παραβίαση της αρχής της μη διάκρισης καθώς και προσβολή του δικαιώματος στην ιδιοκτησία, επισημαίνει η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου σε σχετική ανακοίνωσή της.

Η Ένωση επισημαίνει ότι «το συνταγματικό δικαίωμα της πρόσβασης σε έννομη προστασία από το φυσικό δικαστή και όχι από τον ιεροδίκη για τους συμπολίτες μας που ανήκουν στη μειονότητα δεν ήταν καθόλου αυτονόητο για τις Eλληνικές κυβερνήσεις επί δεκαετίες».

Όμως, συνεχίζει η Ένωση, «και οι δικαστές, μάλιστα του Αρείου Πάγου, ακολουθούσαν μια πατερναλιστική λογική: Προέκριναν δυστυχώς συστηματικά την επιβολή της Σαρία, την εφαρμογή δηλαδή του θρησκευτικού δικαίου, «για το καλό» των μελών της μειονότητας, ακόμα και ενάντια στη θέλησή τους. Το ερώτημα είναι γιατί τέτοια εμμονή;».

Διευκρινίζει η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ότι «στη δίκη ενώπιον της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου άσκησε παρέμβαση υποστηρίζοντας ότι η θρησκευτική ελευθερία της μειονότητας δεν συνεπάγεται επ’ ουδενί την υποχρέωση υπαγωγής των μελών της στο μουσουλμανικό δίκαιο παρά τη θέλησή τους, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στην επιτυχή έκβαση της υπόθεσης».

Παράλληλα, αναφέρει ότι ο νόμος για τις αρμοδιότητες του Μουφτή τροποποιήθηκε μόλις πρόσφατα ξεκαθαρίζοντας πολλά ζητήματα.

Παρ΄ όλα αυτά όμως επισημαίνει η Ένωση, «υπάρχει όμως ακόμα μια ιδιαίτερα σημαντική εκκρεμότητα, η οποία είναι βέβαιο ότι θα μας απασχολήσει ξανά: η συμβατότητα του ίδιου του ιερού μουσουλμανικού δικαίου όπως τον εφαρμόζει ο δικαστής-Μουφτής με την αρχή της ισότητας, ιδιαίτερα της ισότητας των φύλων και με το συμφέρον του παιδιού».

Το υπουργείο Δικαιοσύνης

Από την πλευρά του το υπουργείο Δικαιοσύνης σε ανακοίνωσή του επισημαίνει ότι «η έκδοση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση MollaSali κατά Ελλάδας αποτέλεσε δυστυχώς για άλλη μια φορά αφορμή για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων από μερίδα του Τύπου και την αντιπολίτευση».

Όπως αναφέρει το υπουργείο Δικαιοσύνης, η υπόθεση αφορά «γεγονότα που έλαβαν χώρα τα έτη 2008-2013 και προφανώς διέπονταν από το νομοθετικό πλαίσιο που ίσχυε πριν τη ψήφιση του ν. 4511/2018 για την προαιρετική εφαρμογή της Σαρία».

Μάλιστα, το υπουργείο Δικαιοσύνης στην ανακοίνωσή του σημειώνει ότι «το δικαστήριο συγχαίρει την Ελληνική Κυβέρνηση για την ψήφιση του ν. 4511/2018 που δίνει τη δυνατότητα στα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας να επιλέξουν μεταξύ της εφαρμογής του Αστικού Κώδικα και της Σαρία και σημειώνει ρητά ότι ο νέος νόμος δεν καταλαμβάνει την συγκεκριμένη υπόθεση, αφού αυτή κρίθηκε από τα εθνικά δικαστήρια σύμφωνα με το προϊσχύον νομοθετικό πλαίσιο (παρ. 160 της απόφασης)».

Επομένως, καταλήγει το υπουργείο Δικαιοσύνης, «όσοι προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την κρίση του ΕΔΔΑ στην παραπάνω υπόθεση, είναι οι ίδιοι που επί χρόνια δεν έλαβαν κανένα μέτρο για την προστασία των δικαιωμάτων των μελών της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης και είναι αυτοί που προκάλεσαν για μια ακόμη φορά την καταδίκη της Ελλάδας ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».


Πηγή